Suvarṇa-janma and Dakṣiṇā-Māhātmya
Origin and Supremacy of Gold as Ritual Fee
दश चोभयत: पुत्रो मातापित्रो: पितामहान् । दधाति सुकृतान् लोकान् पुनाति च कुलं नर:
daśa cobhayataḥ putro mātāpitroḥ pitāmahān dadhāti sukṛtān lokān punāti ca kulaṃ naraḥ
ວະສິດຖະ ສອນວ່າ ລູກຊາຍຜູ້ມີຄຸນຄ່າ ເປັນຜູ້ອຸປະຖໍາທາງວິນຍານໃຫ້ແກ່ວົງຕະກູນ: ດ້ວຍກຸສົນຂອງຕົນ ເຂົາຍົກຊູຂຶ້ນສິບຊົນລຸ້ນທັງສອງຝ່າຍ—ຝ່າຍແມ່ ແລະ ຝ່າຍພໍ່—ໃຫ້ໄປສະຖິດໃນໂລກອັນເປັນມົງຄຸນທີ່ເກີດຈາກບຸນ ແລະຍັງຊໍາລະສາຍຕະກູນໃຫ້ບໍລິສຸດອີກດ້ວຍ. ຈຸດເນັ້ນຄື ທຳມະແລະຄຸນຄວາມດີຂອງບຸກຄົນ ແຜ່ອອກໄປ ປ່ຽນແປງບໍ່ແຕ່ຕົນເອງ ແຕ່ຍັງຊຸມຊົນບັນພະບຸລຸດທີ່ຜູກພັນກັບເຂົາ.
वसिष्ठ उवाच
A person's righteous conduct—exemplified here by a worthy son—can uplift and purify the wider lineage. Merit (sukṛta) is portrayed as having transgenerational effects, benefiting ancestors on both maternal and paternal sides and sanctifying the family line.
Vasiṣṭha is instructing about the spiritual and ethical significance of offspring and virtue: he states that a son, through his merit, can secure auspicious posthumous realms for ancestors across ten generations on both sides and purify the kula (lineage).