Shloka 26
Brāhmaṇa-vandana: Criteria for Veneration, Disciplined Speech, and Protective Kingship (अनुशासनपर्व, अध्याय ८)
व्यवसायस्तयो: शीघ्रमुभयोरेव विद्यते । हन्युः क्रुद्धा महाराज ब्राह्मणा ये तपस्विन:
vyavasāyas tayoḥ śīghram ubhayor eva vidyate | hanyuḥ kruddhā mahārāja brāhmaṇā ye tapasvinaḥ ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຜົນຂອງຄວາມພາກພຽນທັງສອງຝ່າຍຍ່ອມປາກົດໄວ. ແຕ່ຈົ່ງຮູ້ໄວ້: ເມື່ອພຣາຫມັນຜູ້ຖືຕະປະສະເກີດໂກດ, ພວກເຂົາສາມາດໃຊ້ອໍານາດແຫ່ງຕະປະສະ ທໍາລາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ກະສັດກະສັດຕຣິຍະຜູ້ກ້າແຂງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜົນໄວຂອງຕະປະສະ ແລະຜົນໄວຂອງຕະເຈດຮາຊະອໍານາດ ຄ້າຍກັນ; ແຕ່ພະລັງວິນຍານຂອງການຝຶກຕະປະສະອັນມີວິໄນ ສາມາດຄອບງໍາຄວາມຮຸ່ງໂຮງແຫ່ງອາວຸດໄດ້ເມື່ອຖືກຍົກຍຸ.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Both martial prowess and ascetic austerity yield swift results, but tapas—when embodied by disciplined Brāhmaṇas—can surpass physical power; therefore rulers should honor spiritual authority and avoid provoking the righteous.
Bhīṣma instructs the king on the relative potency of Kṣatriya energy and Brāhmaṇa austerity, warning that enraged ascetics can destroy even powerful warriors through the force generated by their tapas.