Shloka 12
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
शोषोत्सगें कर्मभिर्देहमो क्षे सरस्वत्य: श्रेयसे सम्प्रवृत्ता: । यूयं नित्यं सर्वपुण्योपवाह्ां दिशध्वं मे गतिमिष्टां प्रसन्ना:
śoṣotsarge karmabhir dehamokṣe sarasvatyaḥ śreyase sampravṛttāḥ | yūyaṃ nityaṃ sarvapuṇyopavāhāṃ diśadhvaṃ me gatim iṣṭāṃ prasannāḥ ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ງົວທັງຫຼາຍ! ເມື່ອພວກນາງພໍໃຈດ້ວຍກຳຂອງຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ ແລະບູຊາພວກນາງ ພວກນາງກໍປົດປ່ອຍເຂົາເຈົ້າຈາກໂລກພະຍາດທີ່ທໍາໃຫ້ຊອກຊ້ຳ ແລະຄວາມທຸກອື່ນໆ; ແລະໂດຍປະທານປັນຍາອັນແທ້ ພວກນາງຍັງປົດປ່ອຍເຂົາເຈົ້າຈາກພັນທະແຫ່ງຮ່າງກາຍ. ເພື່ອສະຫວັດດີພາບຂອງຜູ້ທີ່ດູແລພວກນາງ ພວກນາງຂະຫຍັນຂັນແຂງຢູ່ເສມອ ດັ່ງແມ່ນ້ໍາສະຣັສວະຕີທີ່ນໍາພາສິຣິມົງຄຸນໄຫຼໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກນາງເມດຕາຕໍ່ພວກເຮົາຢູ່ເສມອ ແລະປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຊະຕາກຳອັນປາຖະໜາ ທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍກຸສົນທັງປວງ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Service to cows is presented as a dharmic act whose fruits include relief from suffering, the rise of right knowledge, and ultimately liberation; the verse frames cows as conduits of puṇya who can bestow an auspicious gati when pleased.
Bhīṣma, instructing on dharma in the Anuśāsana Parva, addresses the cows directly in a prayer-like appeal, praising their beneficent power and asking them—being pleased—to grant him the desired spiritual destiny.