Shloka 8
Go-apahāra (Cattle Theft), Go-dāna (Cow-Gift), and Suvarṇa-dakṣiṇā (Gold Fee): Karmic Consequence and Purificatory Merit
यह सुनकर भगवान् श्रीकृष्ण उस कुएँके पास गये। उन्होंने उस गिरगिटको कुएँसे बाहर निकाला और अपने पावन हाथके स्पर्शसे राजा नृगका उद्धार कर दिया। इसके बाद उनसे परिचय पूछा। तब राजाने उन्हें अपना परिचय देते हुए कहा--'प्रभो! पूर्वजन्ममें मैं राजा नृग था, जिसने एक सहस्र यज्ञोंका अनुष्ठान किया था” ।।
tathā bruvāṇaṃ tu tam āha mādhavaḥ | śubhaṃ tvayā karma kṛtaṃ na pāpakam | kathaṃ bhavān durgatim īdṛśīṃ gato narendra tad brūhi kim etad īdṛśam ||
ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະສີກຣິດສະນາ ໄດ້ໄປທີ່ບໍ່ນ້ໍານັ້ນ. ພຣະອົງດຶງກຣິກະລາສະນັ້ນອອກຈາກບໍ່ ແລະ ດ້ວຍການສຳຜັດແຫ່ງພຣະຫັດອັນບໍລິສຸດ ກໍຊ່ວຍໃຫ້ກະສັດ ນຣະກະ ພົ້ນທຸກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງຖາມເຖິງຕົວຕົນ; ກະສັດຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ໃນຊາດກ່ອນ ຂ້າພະອົງແມ່ນກະສັດ ນຣະກະ ຜູ້ໄດ້ປະກອບຍັດຍາພັນຄັ້ງ»; ແລ້ວ ມາທະວະ (ພຣະກຣິດສະນາ) ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າໄດ້ເຮັດແຕ່ກຳດີ ບໍ່ແມ່ນກຳຊົ່ວ. ແຕ່ເປັນຫຍັງ ໂອ ຈອມກະສັດ ເຈົ້າຈຶ່ງຕົກສູ່ຄວາມອັບປະຍົດເຊັ່ນນີ້? ຈົ່ງບອກມາ—ເຫດໃດຈຶ່ງເປັນເຊັ່ນນີ້?»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a life of generally meritorious action can be shadowed by a specific fault or unresolved ethical breach; dharma requires careful attention to particulars (especially harm done to others), and one must inquire into causes rather than assume that ‘good deeds’ automatically prevent suffering.
After the king (formerly Nṛga) identifies himself and his past merits, Kṛṣṇa (Mādhava) responds with a pointed question: since the king’s actions were auspicious, how did he come to such a degraded condition? Kṛṣṇa invites him to explain the precise cause behind his misfortune.