Shloka 6
Tilā-Dāna, Dīpa-Dāna, and Nitya-Jalapradāna
Yama–Brāhmaṇa Saṃvāda) | तिलदान-दीपदान-नित्यजलप्रदान (यम-ब्राह्मण संवाद
नारदजीने कहा--महाभागे! कृत्तिका नक्षत्र आनेपर मनुष्य घृतयुक्त खीरके द्वारा श्रेष्ठ ब्राह्मणोंको तृप्त करे। इससे वह सर्वोत्तम लोकोंको प्राप्त होता है ।।
nārada uvāca—mahābhāge! kṛttikā-nakṣatre samāgate manuṣyo ghṛta-yuktayā kṣīrayā śreṣṭhān brāhmaṇān tṛptayet; tena sa sarvottamān lokān prāpnoti. rohīṇyāṃ prasṛtair mārga-phala-rasair annēna sarpiṣā payasā ca pānīya-dravyāṇi dvijātaye dātavyāni; tena sa ṛṇāt pramucyate.
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົ່ງ! ເມື່ອດາວນັກສັດຕະ Kṛttikā ມາເຖິງ ຄົນຄວນເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຄວນເຄົາລົບພໍໃຈ ດ້ວຍຂີຣ (ເຂົ້ານົມ) ປະສົມກີ (ghee)؛ ໂດຍກຸສົນນັ້ນ ລາວຈະໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສູງສຸດ. ແລະເມື່ອ Rohiṇī ກຳລັງເດັ່ນ ຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ເນື້ອຜົນໄມ້ສຸກ ແລະນ້ຳຜົນໄມ້, ອາຫານສຸກ, ກີ, ນົມ, ແລະເຄື່ອງດື່ມທີ່ເໝາະສົມ; ໂດຍນັ້ນ ຈຶ່ງພົ້ນຈາກໜີ້ສິນ»។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches time-sensitive charity (dāna) and hospitality: feeding and gifting nourishing foods to qualified Brahmins at auspicious lunar mansions (Kṛttikā, Rohiṇī) generates spiritual merit, leading to higher realms and relief from one’s obligations (ṛṇa).
Nārada instructs a noble woman on specific observances tied to nakṣatras: during Kṛttikā one should feed Brahmins milk-pudding with ghee, and during Rohiṇī one should donate ripe fruit preparations, food, ghee, milk, and drinks—framing these acts as ethically potent and spiritually fruitful.