कुटुम्बिने सीदते च ब्राह्मणाय महात्मने । दातव्यं भिक्षवे चान्नामात्मनो भूतिमिच्छता
nārada uvāca | kuṭumbine sīdate ca brāhmaṇāya mahātmane | dātavyaṃ bhikṣave cānnam ātmano bhūtim icchatā ||
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມຜາສຸກ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຕົນ ຄວນເຮັດອັນນະທານ—ການໃຫ້ອາຫານ—ໂດຍພິເສດແກ່ເຈົ້າເຮືອນທີ່ກຳລັງທຸກຍາກ, ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່, ແລະ ແກ່ສະມະນະຜູ້ມາຂໍທານ. ຄຸນດີຂອງຕົນບໍ່ໄດ້ມາຈາກການກັກຕຸນ ແຕ່ມາຈາກການຫຼ້ຽງດູຜູ້ຂາດແຄນດ້ວຍອາຫານ.
नारद उवाच
Seeking one’s own true welfare (bhūti) is aligned with dharma: give food (anna-dāna) to those in need—distressed householders, noble brāhmaṇas, and mendicants. Personal good is presented as arising from generosity and support of life-sustaining needs.
Nārada is instructing on righteous conduct, specifying worthy recipients of charity and emphasizing food-giving as a primary, merit-bearing act for one who desires well-being.