Shloka 43
Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
भीष्म उवाच नारदेनैवमुक्तो5हमदामन्नं सदा नृप । अनसूयुस्त्वमप्यन्नं तस्माद् देहि गतज्वर:
bhīṣma uvāca nāradenaivam ukto ’ham adām annaṃ sadā nṛpa | anasūyus tvam apy annaṃ tasmād dehi gata-jvaraḥ ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ກ່າວສອນຂ້າພະເຈົ້າແບບນີ້ເຖິງຄຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການໃຫ້ອາຫານ, ນັບແຕ່ນັ້ນມາຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໃຫ້ອາຫານເປັນທານຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານກໍ່ຈົ່ງປອດຈາກຄວາມອິດສາ ແລະການຈ້ອງຈັບຜິດ, ແລ້ວໃຫ້ອາຫານເປັນທານຢູ່ເສມອ; ຂໍໃຫ້ໄຂ້ແຫ່ງຄວາມທຸກຮ້ອນໃນໃຈຂອງທ່ານຈາງຫາຍ.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Food-giving (anna-dāna) is upheld as a powerful dharmic act; one should give without envy or fault-finding, and such generosity alleviates inner ‘fever’—distress and agitation.
Bhishma recalls that Narada taught him the greatness of donating food; he adopted the practice continually and now urges the king to do the same, abandoning jealousy and negativity.