Shloka 24
Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
भारत! ब्राह्मण सब मनुष्योंका अतिथि और सबसे पहले भोजन पानेका अधिकारी है। ब्राह्मण जिस घरपर सदा भिक्षा माँगनेके लिये जाते हैं और वहाँसे सत्कार पाकर लौटते हैं, उस घरकी सम्पत्ति अधिक बढ़ जाती है तथा उस घरका मालिक मरनेके बाद महान् सौभाग्यशाली कुलमें जन्म पाता है ।।
bhārata! brāhmaṇaḥ sarvamanusyāṇām atithiḥ prathamaṃ bhojanaprāptum adhikārī ca. brāhmaṇā ye gṛhān nityaṃ bhikṣārthaṃ gacchanti, yatra te satkāraṃ labdhvā nivartante, tasya gṛhasya sampad adhikatarā bhavati; gṛhapatiś ca mṛtyor anantaram mahāsau bhāgyavatsu kuleṣu jāyate. dattva tv annaṃ naro loke tathā sthānam anuttamam | nityaṃ miṣṭānna-dāyī tu svarge vasati satkṛtaḥ ||
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ, ພຣາຫມະນະ ຄວນຖືກນັບເປັນແຂກຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາມະນຸດ ແລະຄວນໄດ້ຮັບການຮັບໃຊ້ກ່ອນ. ເຮືອນໃດທີ່ພຣາຫມະນະມາຂໍທານເປັນປະຈໍາ ແລະກັບອອກໄປດ້ວຍການຕ້ອນຮັບອັນເຄົາລົບ, ຊັບສົມບັດຂອງເຮືອນນັ້ນຈະເພີ່ມພູນ; ແລະເຈົ້າເຮືອນນັ້ນ ຫຼັງຈາກຕາຍ ຈະເກີດໃນຕະກູນອັນມີສິຣິມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ, ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ທີ່ໃຫ້ອາຫານ, ຖວາຍທີ່ນັ່ງອັນດີຫຼືບ່ອນເກຍດຕິຍົດ, ແລະບໍລິຈາກອາຫານຫວານແລະອາຫານຄັດສັນເປັນປະຈໍາ, ຈະພັກອາໄສໃນສະຫວັນ ໂດຍໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກເທວະດາ».
नारद उवाच
Educational Q&A
Hospitality and charity—especially offering food, a seat of honor, and respectful reception to brāhmaṇas/guests—are presented as key householder duties that increase prosperity in this life and lead to honored residence in heaven after death.
In Anuśāsana Parva’s dharma instruction, Nārada addresses Yudhiṣṭhira (Bhārata) and teaches the ethical value of welcoming brāhmaṇas who come for alms, describing both worldly benefits (growth of household wealth) and posthumous rewards (fortunate rebirth and heaven).