दैव–पुरुषकार-प्रश्नः
Daiva–Puruṣakāra Inquiry: Fate and Human Effort
अभ्युत्थानेन दैवस्य समारब्धेन कर्मणा । विधिना कर्मणा चैव स्वर्गमार्गमवाप्लुयात्,मनुष्य दैवके उत्थानसे आरम्भ किये हुए पुरुषार्थसे उत्तम विधि और शास्त्रोक्त सत्कर्मसे ही स्वर्गलोकका मार्ग पा सकता है
abhyutthānena daivasya samārabdhena karmaṇā | vidhinā karmaṇā caiva svargamārgam avāpnuyāt ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ໂດຍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ, ໂດຍເລີ່ມການກະທຳໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້, ແລະໂດຍປະພຶດຕາມລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງພ້ອມຄຳສອນໃນຄຳພີ, ມະນຸດຈຶ່ງບັນລຸເສັ້ນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ. ຄຳສອນນີ້ຍ້ຳວ່າ ຊະຕາກຳບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຈະແທນຄວາມພາກພຽນໄດ້: ການກະທຳດີທີ່ມີວິໄນແລະສິນທຳ ແມ່ນຫົນທາງໄປສູ່ໂລກອັນສູງ ແລະເປົ້າໝາຍອັນສູງ.
भीष्म उवाच
Heaven (and moral uplift) is reached through disciplined, rule-guided righteous action—undertaken with personal effort—even while acknowledging the role of daiva (what is ordained).
In the Anushasana Parva, Bhishma continues instructing on dharma; here he states a general principle that proper, scripturally guided action combined with determined effort is the means to attain the heavenly path.