Shloka 4
Adhyāya 59: On Giving to the Asker and Supporting the Non-asking (याचक-अयाचक-दाने धर्मः)
जनेश्वर! क्षत्रियलोग सदासे ही भृगुवंशी ब्राह्मणोंके यजमान हैं; किंतु प्रारब्धवश आगे चलकर उनमें फूट हो जायगी। इसलिये वे दैवकी प्रेरणासे समस्त भृगुवंशियोंका संहार कर डालेंगे। नरेश्वर! वे दैवदण्डसे पीड़ित हो गर्भके बच्चेतकको काट डालेंगे ।।
janeśvara! kṣatriyaloko sadāsa hi bhṛguvaṃśī brāhmaṇoṃ ke yajamāna hai; kiṃtu prārabdhavaśa āge calakara unameṃ phūṭa ho jāyagī. isaliye ve daivakī preraṇāse samasta bhṛguvaṃśiyoṃ kā saṃhāra kara ḍāleṃge. nareśvara! ve daivadaṇḍase pīḍita ho garbhake bacce taka ko kāṭa ḍāleṃge. tata utpatsyate 'smākaṃ kule gotravivardhanaḥ | ūrvo nāma mahātejā jvalanārkasamadyutiḥ ||
ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ, ພວກກະສັດຕະຣິຍະແມ່ນຍະຊະມານ (ຜູ້ອຸປະຖຳພິທີຍັດຍາ) ຂອງພຣາຫມັນວົງສາພຣຶກຸຢູ່ເປັນນິດ; ແຕ່ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາກຳ ຕໍ່ໄປຈະເກີດຄວາມແຕກແຍກລະຫວ່າງພວກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍແຮງດົນໃຈຂອງເທວະ ພວກເຂົາຈະຂ້າລ້າງວົງສາພຣຶກຸທັງປວງ. ໂອ ພະຣາຊາ, ຖືກທັນດານແຫ່ງຊະຕາກຳບີບຄັ້ນ ພວກເຂົາຈະຟັນຟາດແມ່ນແຕ່ເດັກໃນຄັນ. ແລ້ວໃນວົງສາຂອງພວກເຮົາ ຈະເກີດເດັກຜູ້ມີເທດສະພາບຍິ່ງ ຊື່ ອູຣະວາ (Ūrva), ຜູ້ເພີ່ມພູນໂຄດຣະບາຣກະວະ (Bhārgava); ລັດສະມີຂອງເຂົາຈະຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ດຸດດັ່ງໄຟ ແລະ ຕາເວັນ.
व्यववन उवाच
Educational Q&A
The passage frames social rupture and extreme violence as arising under the pressure of prārabdha (set destiny) and daiva (fate/divine agency), while also emphasizing the ethical gravity of such acts—especially harm to the unborn—and the idea that lineage and dharma can be restored through a righteous successor (Ūrva) who preserves the gotra.
A speaker addresses a king, predicting that although Kshatriyas are normally patrons of the Bhṛgu Brahmins, destiny will cause a split leading to the slaughter of the Bhṛgu line, even extending to unborn children. After this devastation, a powerful child named Ūrva will be born in the speaker’s lineage to revive and expand the Bhārgava gotra.