Shloka 1
Putra-Bheda: Kṣetraja, Kṛtaka, Apasada, and Saṃskāra Determinations (पुत्रभेद-निर्णयः)
अपन क्रा छा अं क्ााज षट्चत्वारिशो5 ध्याय: स्त्रियोंके वस्त्रा भूषणोंसे सत्कार करनेकी आवश्यकताका प्रतिपादन भीष्म उवाच प्राचेतसस्य वचन कीर्तयन्ति पुराविद: । यस्या: किंचिन्नाददते ज्ञातयो न स विक्रय:
bhīṣma uvāca | prācetasasya vacanaṁ kīrtayanti purāvidaḥ | yasyāḥ kiṁcin nādadate jñātayo na sa vikrayaḥ ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ບັນດານັກປັນຍາຜູ້ຮູ້ປະເພນີໂບຮານ ໄດ້ເລົ່າອ້າງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ປຣາເຈຕະສ (ດັກຊະ ປຣະຊາປະຕິ) ດັ່ງນີ້. ຖ້າຍາດພີ່ນ້ອງຂອງສາວນ້ອຍຮັບຊັບສິນທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ເພື່ອເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບຂອງນາງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເອົາສ່ວນໃດໜຶ່ງເຂົ້າຕົນ, ນັ້ນບໍ່ແມ່ນ ‘ການຂາຍ’ ສາວນ້ອຍ. ມັນເປັນພຽງການໃຫ້ກຽດແກ່ນາງ—ເປັນການກະທໍາທີ່ອີງໃສ່ຄວາມເມດຕາ—ແລະ ຊັບທັງໝົດທີ່ໄດ້ມາໃນນາມນາງ ຄວນຖວາຍໃຫ້ນາງທັງສິ້ນ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Wealth received in connection with a maiden’s marriage is not to be treated as her ‘sale’ if the relatives do not appropriate it for themselves; it should function as an honorific provision for her clothing and ornaments, and be given to her in full.
In Bhishma’s instruction to Yudhishthira on dharma, he cites an old authoritative saying attributed to Pracetas/Daksha to clarify the ethical boundary between honoring a bride with gifts and the immoral notion of selling her.