Shloka 18
Devaśarmā–Vipula Dialogue on Ahorātra–Ṛtu as Moral Witnesses (अनुशासन पर्व, अध्याय ४३)
विशेषेण तु राजेन्द्र वत्रहा पाकशासन: । उसका रूप देखकर देवता, गन्धर्व और दानव भी मतवाले हो जाते थे। राजेन्द्र! वृत्रासुरका वध करनेवाले पाकशासन इन्द्र उस स्त्रीपर विशेषरूपसे आसक्त थे ।।
viśeṣeṇa tu rājendra vṛtrahā pākaśāsanaḥ | tasyā rūpaṃ dṛṣṭvā devatā gandharvāś ca dānavāś ca matta-bhāvam āpadyante sma | rājendra vṛtrāsura-vadha-kartā pākaśāsana indras tasyāṃ striyāṃ viśeṣata āsakta āsīt || nārīṇāṃ carita-jñaś ca devaśarmā mahāmuniḥ |
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ປາກະຊາສະນະ ອິນທຣະ—ຜູ້ສັງຫານ ວຣິຕຣະ—ໄດ້ຫຼົງໃຫຼ້ນາງນັ້ນເປັນພິເສດ. ເມື່ອເຫັນຄວາມງາມຂອງນາງ ແມ່ນແຕ່ເທວະ, ຄັນທັບພະ ແລະ ດານະວະ ກໍຍັງເມົາມົນດ້ວຍກາມະ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ດີທີ່ສຸດ! ອິນທຣະ ຜູ້ມີຊື່ສຽງວ່າສັງຫານ ວຣິຕຣາສຸຣະ ຈຶ່ງຖືກດຶງໃຈໄປຫານາງຢ່າງແຈ້ງຊັດ. ແລະ ເທວະຊະຣະມາ ມະຫາມຸນີ ເປັນຜູ້ຮູ້ເທົ່າທັນວິທີແລະຈະຣິດຂອງສະຕຣີ. »
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even the mightiest—Indra himself—can be overpowered by attraction; therefore dharma requires vigilance, restraint, and discernment, especially for rulers whose lapses can have wider consequences.
Bhīṣma describes a woman whose beauty overwhelms even celestial beings, emphasizing that Indra (Vṛtra’s slayer) became particularly attached to her, and he introduces Devaśarmā as a sage knowledgeable about women’s conduct, setting up further counsel or exemplum.