Shloka 26
Śakra–Śambara Saṃvāda: Brāhmaṇa-sevā, Anasūyā, and Vāg-bala (शक्रशम्बरसंवादः)
कर्तव्यं पार्थिवेन्द्रेण तथैव भरतर्षभ । भीष्मजीने कहा--भारत! राजसिंहासनपर अभिषिक्त होकर राज्यशासन करनेवाले राजाका सबसे प्रधान कर्तव्य यही है कि वह ब्राह्मणोंकी सेवा-पूजा करे। भरतश्रेष्ठ! अक्षय सुखकी इच्छा रखनेवाले नरेशको ऐसा ही करना चाहिये
kartavyaṁ pārthivendreṇa tathaiva bharatarṣabha | na sa jāto janiṣyad vā pṛthivyām iha kaścana | yo brāhmaṇavirodhena sukhaṁ jīvitum utsahet ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພະຣະຕະ, ນີ້ແມ່ນໜ້າທີ່ສູງສຸດຂອງກະສັດຜູ້ໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກ ແລະນັ່ງເທິງບັນລັງ: ຄືການເຄົາລົບ ຮັບໃຊ້ ແລະບູຊາພຣາຫມັນ. ຜູ້ປົກຄອງທີ່ປາດຖະໜາຄວາມສຸກອັນຍືນຍາວ ຄວນປະພຶດດັ່ງນີ້. ເພາະໃນໂລກນີ້ ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະກໍຈະບໍ່ມີອີກ ຜູ້ໃດທີ່ກ້າດຳລົງຊີວິດຢ່າງສຸກສະບາຍ ໂດຍຕໍ່ຕ້ານພຣາຫມັນ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that a consecrated ruler’s foremost duty is to honor and serve the Brāhmaṇas, and that opposing them is incompatible with lasting happiness and stable rule.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on conduct and kingship, Bhīṣma addresses Yudhiṣṭhira (as “Bharatarṣabha”), laying down a principle of royal policy and ethics: reverence toward Brāhmaṇas is essential, and hostility toward them leads to the loss of well-being.