Indra–Mataṅga Saṃvāda: On the rarity and responsibilities of Brāhmaṇya (इन्द्र-मतङ्ग संवादः)
ब्राह्माण्यं प्रार्थयानस्त्वमप्राप्यमकृतात्मभि: । विनशिष्यसि दुर्बुद्धे तदुपारम माचिरम्
bhīṣma uvāca | brāhmaṇyaṁ prārthayānas tvam aprāpyam akṛtātmabhiḥ | vinaśiṣyasi durbuddhe tad upārama mā ciram ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າກໍາລັງຂໍສະຖານະແລະຈັນຍາຂອງພຣາຫມະນແທ້; ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຈິດໃນຍັງບໍ່ຖືກຂັດເກົາ ແລະບໍ່ບໍລິສຸດ ນັ້ນບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້. ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ, ເຈົ້າຈະພິນາດໄປພ້ອມກັບການອ້ອນວອນຂໍ ‘ຄວາມເປັນພຣາຫມະນ’ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມດື້ດຶນນີ້ໂດຍໄວ»។
भीष्म उवाच
Brahminhood is presented as an ethical-spiritual qualification grounded in inner purity and self-cultivation, not something gained merely by asking or insisting; without refinement of character, the goal remains unattainable.
Bhishma admonishes a misguided seeker who is demanding or pleading for Brahmin status; he warns that such insistence, without inner transformation, leads only to ruin and urges immediate renunciation of the futile demand.