Shloka 24
Indra–Mataṅga Saṃvāda: On the rarity and responsibilities of Brāhmaṇya (इन्द्र-मतङ्ग संवादः)
तपस्यामें संलग्न हो मतंगने देवताओंको संतप्त कर दिया। वह भलीभाँति तपस्या करके सुखसे ही ब्राह्मणत्वरूपी अभीष्ट स्थानको प्राप्त करना चाहता था ।।
tapasā saṃlagno matango devatāḥ saṃtāpayām āsa | sa su-tapasā sukhenāiva brāhmaṇatva-rūpam abhīṣṭa-sthānaṃ prāptum aicchat || taṃ tathā tapasā yuktam uvāca harivāhanaḥ | “mataṅga, tapasya se kiṃ tvaṃ bhogān utsṛjya mānuṣān?” ||
ເມື່ອມະຕັງຄະຈົ່ງໃຈຢູ່ໃນຕະປະ ລາວກໍເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍຮ້ອນຮົ່ມດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງການບຳເນັດ. ດ້ວຍການປະຕິບັດຕະປະຢ່າງດີ ລາວປາຖະໜາຈະໄດ້ຮັບສະຖານະທີ່ປາຖະໜາ ຄື ພຣາຫມະນະພາບ (brahminhood) ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ. ເມື່ອເຫັນລາວໝັ້ນຄົງໃນການບຳເນັດນັ້ນ ອິນທຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ຂີ່ມ້າທິບ ກໍກ່າວວ່າ: “ມະຕັງຄະ! ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງລະທິ້ງຄວາມສຸກຂອງມະນຸດ ແລ້ວມາບຳເນັດຕະປະ?”
मतंग उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tapas as a morally focused means of self-transformation: intense discipline can challenge even the gods, and true aspiration is framed as seeking a higher ethical-spiritual state rather than mere worldly enjoyment.
Matanga performs powerful austerities aiming to attain brahminhood. His penance troubles the gods, prompting Indra (Harivāhana) to approach and question why he has renounced ordinary human pleasures to pursue tapas.