Shloka 95
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
उस्रां पुष्टां मिषतीं विश्वभोज्या- मिरावतीं धारिणीं भूधराणाम् | शिष्टाश्रयाममृतां ब्रह्म॒कान्तां गड्जां श्रयेदात्मवान् सिद्धिकाम:
usrāṁ puṣṭāṁ miṣatīṁ viśvabhojyām irāvatīṁ dhāriṇīṁ bhūdharāṇām | śiṣṭāśrayām amṛtāṁ brahmakāntāṁ gaṅgāṁ śrayed ātmavān siddhikāmaḥ ||
ສິດທາກ່າວວ່າ: ຜູ້ມີຕົນຄວບຄຸມ ແລະປາຖະໜາຄວາມສໍາເລັດທາງຈິດວິນຍານ ຄວນເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະນາງຄົງຄາ—ນາງຜູ້ຫຼ້ຽງດູ ແລະເຝົ້າມອງຢູ່ເສມອ, ເປັນປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ, ເປັນຜູ້ປະທານອາຫານ ແລະເປັນຜູ້ຄໍ້າຈຸນພູເຂົາ. ນາງເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ດີ ແລະແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາກໍຍັງປາຖະໜາຈະເຖິງ; ນາງມີສະພາບເປັນອະມະຕະ. ບົດນີ້ຈັດວາງການສັດທາຕໍ່ຄົງຄາ ບໍ່ໃຫ້ເປັນແຕ່ຄໍາສັນລະເສີນ ແຕ່ເປັນວິໄນທາງຈິດໃຈ: ຄວາມຖ່ອມຕົນ, ການຄວບຄຸມຕົນ, ແລະການພຶ່ງພາພຣະພະຍົງອັນບໍລິສຸດເພື່ອຄວາມສໍາເລັດພາຍໃນ.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Spiritual success (siddhi) is linked with self-mastery and taking refuge in a purifying, dharmic power symbolized by Gaṅgā. The verse teaches that devotion is most effective when paired with ātmavat (self-control) and when directed toward a universally beneficent, sanctifying presence.
A Siddha is describing the greatness of Gaṅgā through a chain of epithets—nourishing, world-benefiting, sustaining, refuge of the noble, desired even by Brahmā—and concludes with an injunction: the siddhi-seeking, disciplined person should resort to her.