Shloka 63
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
शरीरमुत्सूजेत् तत्र विधिपूर्वमनाशके । अध्रुवं जीवित ज्ञात्वा यो वै वेदान्तगो द्विज:
śarīram utsṛjet tatra vidhipūrvam anāśake | adhruvaṁ jīvitaṁ jñātvā yo vai vedāntagō dvijaḥ || vedāntakaḥ jñātā dvijaḥ asya jīvanam nāśavān iti manyamānaḥ tasmin parvate vasati, devatā-pūjanaṁ kṛtvā munīn praṇamya ca, vidhipūrvakam anāśanena prāṇān tyajati; sa siddhaḥ sanātanaṁ brahmalokaṁ prāpnoti ||
ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນສະຫຼະກາຍດ້ວຍການອົດອາຫານ. ຜູ້ເປັນດວິຊະ (twice-born) ຜູ້ສະຖິດໃນ ເວດານຕະ (Vedānta) ເມື່ອຮູ້ວ່າຊີວິດບໍ່ແນ່ນອນ ກໍເຫັນຊີວິດນີ້ເປັນຂອງສູນສະລາຍ; ຈຶ່ງພັກອາໄສຢູ່ເທິງພູນັ້ນ ບູຊາເທວະດາ ກໍ່ກາບນົບມຸນີ ແລ້ວຈຶ່ງອົດອາຫານຕາມພິທີ ສະຫຼະລົມຫາຍໃຈຊີວິດ. ເມື່ອບັນລຸສິດທິ ກໍໄປຮອດ ພຣະຫມະໂລກ ອັນນິລັນດອນ.
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
Life is impermanent; therefore, a Vedānta-knowing dvija should live with disciplined renunciation, honoring gods and sages, and—when the time is ripe—relinquish the body through a duly regulated fast, culminating in attainment of Brahmaloka.
Ajadri describes an ascetic ideal: a learned twice-born lives on a mountain, performs worship and reverence, and then undertakes a rule-governed fast (anāśana) to give up the vital breaths, thereby achieving siddhi and reaching the eternal Brahmaloka.