रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
स्तवमेतं भगवतो ब्रह्मा स्वयमधारयत् । गीयते च स बुद्धयेत ब्रह्मा शंकरसंनिधौ
stavam etaṁ bhagavato brahmā svayam adhārayat | gīyate ca sa buddhyeta brahmā śaṅkarasaṁnidhau ||
ວາຍຸເທວະກ່າວວ່າ: «ບົດສັນລະເສີນນີ້ແດ່ພຣະຜູ້ປະເສີດ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຮັບໄວ້ໃນໃຈດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ແລະເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະພຣະຫມາຂັບຮ້ອງມັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໂດຍກົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນຮຽນຮູ້ ແລະຝັງໄວ້ໃນໃຈ ຄຳສັນລະເສີນອັນດຸດດັ່ງເວດນີ້».
वायुदेव उवाच
The verse grounds devotional practice in authoritative precedent: since Brahmā himself preserves and sings this hymn before Śiva, seekers should learn it, internalize it, and treat sacred praise as a disciplined path of dharma and reverence.
Vāyu is speaking and commending a particular stotra to Śiva, emphasizing its prestige by stating that Brahmā has kept it in his heart and continually chants it in Śiva’s presence, implying its exceptional sanctity and efficacy.