Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
घोरो महातपा: पाशो नित्यो गिरिरुहो नभ: । सहस््रहस्तो विजयो व्यवसायो ह्ातन्द्रित:
ghoro mahātapāḥ pāśo nityo giriruhō nabhaḥ | sahasrahasto vijayo vyavasāyo ’tandritaḥ ||
ພະວາຍຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງມີພາບລັກສະນະນ່າຢ້ານ ແລະມີຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ພຣະອົງຜູກມວນສັດທັງຫຼາຍດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງອຳນາດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງເປັນນິລັນດອນ, ສະຖິດເທິງພູ (ຜູ້ຢູ່ເຂົາໄກລາດ) ແລະກວ້າງໃຫຍ່ດັ່ງຟ້າ. ມີພະຫັດນັບພັນ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຊະນະ—ແນ່ວແນ່ໃນປະສົງ ແລະປາສຈາກຄວາມເກຍດຄ້ານ».
वायुदेव उवाच
The verse praises a divine figure through ethical-ascetic ideals: enduring tapas, unwavering resolve (vyavasāya), and tireless vigilance (atandrita). It implies that true power is grounded in discipline and steadfastness, not in laziness or wavering intent.
Vāyudeva is describing (eulogizing) a formidable, eternal, mountain-abiding deity with vast, sky-like presence and immense capability (thousand hands), emphasizing his victorious nature and determined, untiring conduct.