Shloka 5
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
श्रुतै: सर्वत्र जगति ब्रह्मलोकावतारितै: । सत्यैस्तत् परमं ब्रह्म ब्रह्म॒प्रोक्ते सनातनम्
śrutaiḥ sarvatra jagati brahmalokāvatāritaiḥ | satyais tat paramaṃ brahma brahma-prokte sanātanam ||
ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ນາມທັງຫຼາຍນີ້ ທີ່ຖືກນໍາລົງມາຈາກໂລກພຣະພຣະຫມາ ແລະຖືກຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບທົ່ວທັງໂລກ ແມ່ນຄວາມຈິງ ແລະບໍ່ຜິດພາດ. ນີ້ແມ່ນພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ—ສະໂຕດຣະອັນອະມະຕະ ທີ່ພຣະພຣະຫມາເອງໄດ້ກ່າວ. ດັ່ງນັ້ນ ນາມເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຖືກນັບວ່າສໍາເລັດຜົນ ແລະສາມາດບັນລຸຈຸດປະສົງໄດ້. ໂອ ກຣິສນະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນວົງຢະດຸ! ສິວະ-ສະໂຕດຣະບູຮານນີ້ ເຫນືອກວ່າສະໂຕດຣະອື່ນ ເຕັມໄປດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງເວດ ແລະເປັນອັນດັບທໍາອິດໃນການສັນລະເສີນ; ມັນໃຫ້ໄດ້ສະຫວັນ ເປັນປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ແລະນໍາມາຊຶ່ງຄວາມມົງຄຸນ. ຂ້ອຍຈະສະດຸດສະໂຕດຣະນີ້ໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຈາກປາກຂ້ອຍ ເພາະເຈົ້າເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະມະຫາເທວ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮັບເອົາສະໂຕດຣະທີ່ເປັນສະພາບຂອງສິວະນີ້».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Sacred names and hymns, when grounded in truthful tradition and transmitted from authoritative sources, are presented as spiritually efficacious—bringing auspiciousness and benefit to all beings—and as pointing toward the supreme reality (paramaṃ brahma).
Vāyu addresses Kṛṣṇa and introduces an ancient Śiva-hymn said to have been spoken by Brahmā and brought down from Brahmaloka; he urges Kṛṣṇa to listen attentively and accept this foremost stotra as an act of devotion to Mahādeva.