Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 266
स ददाति मनुष्येभ्य: स एवाक्षिपते पुन: । पुण्यात्मा और शरणागतवत्सल तो वे इतने हैं कि शरणमें आये हुए किसी प्राणीका त्याग नहीं करते। वे ही मनुष्योंको आयु
sa dadāti manuṣyebhyaḥ sa evākṣipate punaḥ | puṇyātmāḥ śaraṇāgatavatsalāś ca te itthaṃ śaraṇam āgatam api kaṃcana prāṇinaṃ na tyajanti | te eva manuṣyān āyuḥ ārogyaṃ aiśvaryaṃ dhanaṃ ca samastāḥ kāmanāś ca pradadati te eva punaḥ tāni apaharanti |
ວາຍຸເທວະກ່າວວ່າ: ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ປະທານໃຫ້ແກ່ມະນຸດ ແລະພຣະອົງນັ້ນແຫຼະອີກທີ່ຖອນຄືນ. ພຣະອົງມີຈິດບຸນ ແລະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາຢ່າງຍິ່ງ ຈົນບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງສັດໃດໆທີ່ເຂົ້າມາພຶ່ງພາ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານອາຍຸ, ສຸຂະພາບ, ອຳນາດອະທິປະໄຕ, ຊັບສິນ ແລະການສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນ; ແລະເມື່ອເຖິງການອັນຄວນ ພຣະອົງກໍຖອນຄືນອີກ. ຄຳສອນຄື ໃຫ້ຮູ້ເຫັນອຳນາດສູງສຸດເໜືອການໄດ້ແລະການເສຍ ແລະໃຫ້ພຶ່ງພາດ້ວຍໃຈບໍ່ຂຸ່ນເຄືອງເມື່ອໂຊກຊະຕາຜັນຜວນ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
All worldly endowments—life, health, prosperity, wealth, and desired enjoyments—are granted by the Supreme and can be withdrawn by Him; therefore one should cultivate surrender, gratitude, and equanimity rather than pride in gain or bitterness in loss.
Vāyu-deva is instructing the listener about the Lord’s compassionate nature toward those who seek refuge and about the Lord’s ultimate control over human fortunes, emphasizing that divine giving and taking are part of a larger moral and cosmic order.