Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 503
यक्किंचिद् ब्राह्मुणो ब्रूयात् सर्व कुर्यामिति प्रभो । प्रभावशाली पुत्र! ऐसा कहकर वे वहीं अन्तर्धान हो गये। उनके अदृश्य हो जानेपर मैंने अस्पष्ट वाणीमें धीरेसे यह व्रत लिया कि “आजसे कोई ब्राह्मण मुझसे जो कुछ कहेगा
yat kiñcid brāhmaṇo brūyāt sarvaṁ kuryām iti prabho |
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະອົງເຈົ້າ, ບໍ່ວ່າພຣາຫມັນຜູ້ໃດຈະກ່າວຫຍັງ ຂ້າພະອົງຈະເຮັດທັງໝົດ» ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະອົງກໍຫາຍວັບໄປໃນທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອພະອົງກາຍເປັນຜູ້ມອງບໍ່ເຫັນ ຂ້າພະອົງໄດ້ຮັບວຣະຕະນີ້ຢ່າງເບົາໆ ດ້ວຍສຽງບໍ່ຊັດວ່າ: «ແຕ່ວັນນີ້ໄປ ບໍ່ວ່າພຣາຫມັນຜູ້ໃດຈະຂໍຫຍັງຈາກຂ້າພະອົງ ຂ້າພະອົງຈະສຳເລັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes the ethical force of a vow (vrata) and the ideal of honoring the words of a brāhmaṇa—understood as a representative of sacred learning and dharma—by committing to fulfill requests without evasion, reflecting discipline, humility, and reliability.
A figure declares, “Whatever a brāhmaṇa says, I will do.” Immediately afterward, the other party disappears (antardhāna). In response to that moment, Vāyu privately takes up a vow: from that day onward he will fully carry out whatever any brāhmaṇa asks of him.