तदैव तु मया तस्य चित्तज्ञेन गृहे जनः । सर्वाण्यन्नानि पानानि भक्ष्याश्नोच्चावचास्तथा
tadaiva tu mayā tasya cittajñena gṛhe janaḥ | sarvāṇy annāni pānāni bhakṣyāśnoccāvacās tathā ||
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໃນເວລານັ້ນເອງ ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍຮູ້ໃຈລາວ ຂ້ອຍໄດ້ສັ່ງຄົນໃນເຮືອນໃຫ້ຕຽມລ່ວງໜ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ອາຫານ ແລະເຄື່ອງດື່ມທຸກຊະນິດ ພ້ອມທັງຂອງກິນແລະອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ທັງຊັ້ນດີແລະຊັ້ນກາງ. ທຸກຢ່າງພ້ອມຕາມທີ່ຂ້ອຍສັ່ງ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງນໍາປາຍະສະຮ້ອນໆ ທີ່ພຶ່ງປຸງໃໝ່ ໄປຖວາຍແກ່ມຸນີ».
वायुदेव उवाच
The verse highlights dharmic hospitality: anticipating a guest’s needs and arranging respectful, adequate nourishment. Ethical conduct is shown not merely in giving, but in thoughtful preparation and honoring the guest (especially a sage) with suitable offerings.
Vāyu explains that, knowing the sage’s intention, he had the household prepare a full range of foods and drinks in advance. Since everything was ready, he then served the arriving sage hot kheer (rice-pudding).