Shloka 60
अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
यह तुष्टि, यह सिद्धि, यह श्रुति, यह स्मृति, भक्तोंकी यह अध्यात्मगति तथा ज्ञानी पुरुषोंकी यह अक्षय प्राप्ति (पुनरावृत्तिरहित मोक्षलाभ) आप ही हैं ।।
yā tuṣṭiḥ yā siddhiḥ yā śrutiḥ yā smṛtiḥ bhaktānām iyam adhyātmagatiḥ tathā jñānināṃ iyam akṣayaprāptiḥ (punarāvṛttirahitaḥ mokṣalābhaḥ) tvam eva asi || yajatāṃ kāmayānānāṃ mūrkhaiḥ vipuladakṣiṇaiḥ | yā gatiḥ yajñaśīlānāṃ sā gatiḥ tvam na saṃśayaḥ ||
ພະວາຍຸເທວະກ່າວວ່າ: ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຄວາມພໍໃຈນັ້ນ ແລະແມ່ນຄວາມສຳເລັດນັ້ນ; ເຈົ້າແມ່ນອຳນາດແຫ່ງສຣຸຕິ (ຄຳພີທີ່ໄດ້ຍິນ) ແລະແມ່ນພະລັງແຫ່ງສມຣິຕິ (ປະເພນີທີ່ຈື່ຈຳ). ເຈົ້າແມ່ນຈຸດໝາຍທາງວິນຍານຂອງຜູ້ສັດທາ ແລະແມ່ນການບັນລຸອັນບໍ່ເສື່ອມຂອງຜູ້ຮູ້—ໂມກສະທີ່ບໍ່ຫວນກັບ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ເຮັດຍັດຍາດ້ວຍທານອັນຫຼາຍ, ຈຸດໝາຍໃດທີ່ຜູ້ຮັກຍັດຍາບັນລຸ—ຈຸດໝາຍນັ້ນ ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ ແມ່ນເຈົ້າເອງ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
All religious goods—ritual merit, scriptural authority, memory of dharma, devotional progress, and the wise person’s liberation—ultimately culminate in the Supreme; even desire-driven sacrifice reaches its true ‘end’ only in Him.
Vāyu-deva is praising and identifying the ultimate divine principle as the source and destination of multiple paths—yajña (ritual), bhakti (devotion), and jñāna (knowledge)—asserting that every ‘gati’ or final outcome is, in truth, that very Lord.