अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
तण्डिस्वाच पवित्राणां पवित्रस्त्वं गतिर्गतिमतां वर
taṇḍisvāca pavitrāṇāṃ pavitrastvaṃ gatirgatimatāṃ vara
ຕັນດິກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີການເຄື່ອນໄຫວ, ທ່ານເອງແມ່ນຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດແກ່ສິ່ງບໍລິສຸດທັງປວງ, ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງພາກັບເສັ້ນທາງອັນສູງສຸດສໍາລັບຜູ້ສະແຫວງຫາມັກຄາອັນຖືກຕ້ອງ».
वायुदेव उवाच
The verse frames Vāyu as a supreme purifier and guiding refuge, implying that true purity and right direction are grounded in alignment with a higher sustaining principle rather than mere external ritual.
A speaker identified as Taṇḍi offers a reverential address, praising Vāyudeva as the highest purifier and the guiding ‘gati’ (way/refuge) for beings who are in motion or striving—setting a devotional and ethical tone within the discourse.