Shloka 26
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
सुदुस्तरार्थतत्त्वस्य वक्ता कर्ता च माधव: । तव पार्थ जय: कृत्स्नस्तव कीर्तिस्तथातुला
sudustarārthatattvasya vaktā kartā ca mādhavaḥ | tava pārtha jayaḥ kṛtsnas tava kīrtis tathātulā ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ມາທະວະແຕ່ຜູ້ດຽວ ເປັນທັງຜູ້ເຜີຍແຜ່ ແລະຜູ້ກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ ສັດຈະທຳອັນເລິກລ້ຳ ທີ່ເຂົ້າໃຈຍາກ. ໂອ ພາຣຖະ! ຊັຍຊະນະທັງມວນ ແລະກຽດສັກສີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງເຈົ້າ ໄດ້ມາເພາະການພຶ່ງພາພຣະອົງ. ຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະນຸດຈະໄດ້ຜົນສູງສຸດ ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນການເຂົ້າພຶ່ງນາຣາຍະນະ—ຜູ້ປົກປ້ອງອັນຫາອາດຄາດຄິດ ແລະເປັນປາຍທາງສູງສຸດ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That the deepest truth is both taught and made effective by Mādhava; therefore Arjuna’s success is ultimately grounded in taking refuge in Nārāyaṇa—divine guidance and grace complete what human effort begins.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues instructing the Pāṇḍavas; here he addresses Arjuna directly, attributing Arjuna’s victory and renown to Mādhava’s role as teacher and accomplisher of profound truth.