भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
शार््डचक्रायुध: खड्गी सर्वनागरिपुध्वज: । उत्तमेन स शीलेन दमेन च शमेन च
śārṅgacakrāyudhaḥ khaḍgī sarvanāgaripudhvajāḥ | uttamena sa śīlena damena ca śamena ca ||
ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: «ພຣະອົງຖືຄັນທະນູ Śārṅga ແລະຈັກ Sudarśana ເປັນອາວຸດ ແລະຍັງເປັນນັກຖືດາບອີກດ້ວຍ. ບນທຸງຂອງພຣະອົງ ມີເຄື່ອງໝາຍ Garuḍa ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງງູທັງປວງ ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງສົດງາມ. ພຣະອົງສົມບູນດ້ວຍຈິດຈັກດີສູງສຸດ, ດະມະ (dama) ແລະ ສະມະ (śama) ແລະມີອາວຸດທິບ ແລະອັດສະຈັນຢູ່ກັບພຣະອົງເສມອ»។
ईश्वर उवाच
True divine power is inseparable from virtue: the passage pairs martial insignia (bow, discus, sword, banner) with ethical excellences—śīla (good conduct), dama (sense-restraint), and śama (mental tranquility)—implying that rightful authority is grounded in inner discipline.
Īśvara describes a supreme divine figure through recognizable emblems (Śārṅga, Sudarśana, Garuḍa-banner) and through moral qualities, presenting both iconographic identifiers and the ethical profile that legitimizes his sovereignty.