Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 126
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
स्वभाग्यान्युपजीवन्ति ते नरा: स्वर्गगामिन: । जो सदा अपने ही धनसे संतुष्ट रहकर चोरी-चमारीसे अलग रहते हैं तथा जो अपने भाग्यपर ही भरोसा रखकर जीवन-निर्वाह करते हैं, वे मनुष्य स्वर्गगामी होते हैं
svabhāgyāny upajīvanti te narāḥ svargagāminaḥ |
ພຣະມະເຫສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດດຳລົງຊີວິດດ້ວຍສ່ວນທີ່ຕົນໄດ້ຮັບຕາມຊະຕາ, ພໍໃຈກັບສິ່ງທີ່ເປັນຂອງຕົນໂດຍຊອບທຳ, ແລະຫ່າງໄກຈາກການລັກຂໂມຍຫຼືວິທີຜິດທຳອື່ນໆ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນ. ຂໍ້ຄຳນີ້ສັນລະເສີນການຫາລ້ຽງຊີບຢ່າງຊື່ສັດ, ການສຳລວມຕົນ, ແລະຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນສ່ວນຂອງຕົນ ເປັນເສັ້ນທາງທຳທີ່ນຳໄປສູ່ໂລກສູງ.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
A person should live by honest means, be satisfied with what is rightfully obtained, and avoid theft or exploitation; such dharmic self-restraint and integrity are said to lead to Svarga.
In Anuśāsana Parva’s instruction-focused discourse, Śrīmaheśvara speaks a moral maxim: those who subsist on their own allotted fortune—without resorting to stealing—are described as heaven-bound.