धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
गुरुतल्पी गुरुद्रोही गुरुकुत्सारतिश्न यः । ब्रह्म॒विच्चापि पतति ब्राह्मणो ब्रह्मयोनित:
gurutalpī gurudrohī gurukutsāratiśnayaḥ | brahmavid cāpi patati brāhmaṇo brahmayonitaḥ ||
ພຣະມະເຫສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ກໍຕາມ, ຖ້າເຂົາລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງອາຈານ (gurutaḷpī), ທໍລະຍົດຕໍ່ອາຈານ, ຫຼືຫມົດໃຈກັບການດ່າທໍາອາຈານ, ເຂົາຍ່ອມຕົກຈາກກໍາເນີດພຣາຫມັນ. ຄໍາກະວີນີ້ເຕືອນວ່າ ຄວາມຮູ້ແລະປັນຍາທາງວິນຍານບໍ່ອາດປົກປ້ອງຜູ້ກະທໍາຜິດຫນັກຕໍ່ຄູອາຈານ; ຈັນຍາບັນຕໍ່ອາຈານແມ່ນຮາກຖານຂອງທຳມະ.
श्रीमहेश्वर उवाच
Reverence and fidelity to the guru are non-negotiable pillars of dharma; even profound spiritual knowledge cannot counteract the moral collapse caused by violating, betraying, or slandering one’s teacher.
Śrī Maheśvara states a rule of conduct: a Brahmin, even if a knower of Brahman, is spiritually and socially degraded if he commits severe offenses against the guru—especially sexual violation, betrayal, or habitual revilement.