Shloka 22
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
ब्राह्मणत्वं शुभ॑ प्राप्य दुर्लभ॑ यो&वमन्यते । अभोज्यान्नानि चाश्राति स द्विजत्वात् पतेत वै
brāhmaṇatvaṁ śubha prāpya durlabhaṁ yo ’vamanyate | abhojyānnāni cāśnāti sa dvijatvāt pateta vai ||
ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບພາວະພຣາຫມັນອັນດີ ແລະຫາຍາກ ແຕ່ກັບດູໝິ່ນມັນ ແລະກິນອາຫານທີ່ບໍ່ຄວນກິນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຕົກຈາກສະຖານະ “ທະວິຊະ” (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຢ່າງແນ່ນອນ. ຄໍາສອນນີ້ຊີ້ວ່າ ຍົກຍ້ອງທາງວິນຍານບໍ່ໄດ້ຮັກສາໄດ້ດ້ວຍກໍາເນີດຢ່າງດຽວ ແຕ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ທຳມະ ແລະຄວາມບໍລິສຸດມີວິໄນ—ໂດຍສະເພາະໃນເລື່ອງອາຫານ ແລະການສຳລວມຕົນ.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Brahminhood is rare and must be honored through disciplined conduct; contempt for one’s sacred status and the eating of forbidden/impure food leads to a fall from dvija standing.
Maheśvara instructs an addressed listener (‘śubha’) on dharma: he warns that neglecting the dignity and obligations of Brahminhood—especially by violating food-purity rules—causes spiritual and social degradation from the twice-born status.