Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
उमोवाच (एषां यायावराणां तु धर्ममिच्छामि मानद । कृपया परया<<विष्टस्तन्मे ब्रूहि महेश्वर ।।
śrīmaheśvara uvāca |
dharmaṃ yāyāvarāṇāṃ tvaṃ śṛṇu bhāmini tatparā ||
vratopavāsaśuddhāṅgās tīrthasnānaparāyaṇāḥ ||
dhṛtimantaḥ kṣamāyuktāḥ satyavrataparāyaṇāḥ ||
pakṣamāsopavāsaiś ca karśitā dharmadarśinaḥ ||
varṣāśītātapair eva kurvantaḥ paramaṃ tapaḥ ||
kālayogena gacchanti śakralokaṃ śucismite ||
ນາງອຸມາເວົ້າວ່າ: «ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ປະທານກຽດແກ່ທຸກຜູ້! ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະຟັງທຳມະຂອງຍາຍາວະຣະ (ນັກບວດພະເດີນທາງ). ຂໍພຣະອົງເມດຕາກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້»។ ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງໝັ້ນ. ນີ້ແມ່ນທຳມະຂອງຍາຍາວະຣະ: ດ້ວຍວຣະຕະແລະການອົດອາຫານ ກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະເຂົາເຈົ້າອຸທິດໃຈໃນການອາບນ້ຳຕາມຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ). ມີຄວາມໝັ້ນຄົງແລະຄວາມອົດທົນ, ຍຶດຖືວຣະຕະແຫ່ງຄວາມຈິງ, ເຂົາເຈົ້າຜອມລົງດ້ວຍການອົດອາຫານຄື່ງເດືອນແລະເຕັມເດືອນ, ພ້ອມທັງຈ້ອງມອງທຳມະເປັນນິດ. ອົດທົນຝົນ, ໜາວ, ແລະຮ້ອນ ເຂົາເຈົ້າປະຕິບັດຕະປະອັນຮຸນແຮງ; ແລະເມື່ອເວລາມາຮອດ (ຕາມກົດແຫ່ງການເວລາ) ເຂົາເຈົ້າຈາກໄປສູ່ສະຫວັນຂອງສັກຣະ (Śakra).»
श्रीमहेश्वर उवाच
The dharma of wandering ascetics is defined by disciplined vows and fasting, devotion to sacred bathing, truthfulness, patience, and endurance of hardship; such sustained self-restraint is presented as a path to purified conduct and a meritorious afterlife.
Umā asks Maheśvara to explain the practices of different forest-ascetic groups; in this verse he begins describing the yāyāvaras, listing their austerities and virtues and stating that, when their destined time arrives, they attain Śakra’s heaven.