Shloka 85
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
विमुक्त: सर्वसज्ञेषु स्नेहबन्धेषु च द्विज: । आत्मन्येवात्मनो भावं समासज्जेत वै द्विज:
vimuktaḥ sarvasaṅgeṣu snehabandheṣu ca dvijaḥ | ātmany evātmano bhāvaṃ samāsajjet vai dvijaḥ ||
ພຣະສີຣີມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ສະຫຼະໂລກຜູ້ເປັນດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຄວນພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດທຸກປະການ ແລະຈາກພັນທະແຫ່ງຄວາມຮັກໃຄ່. ໃຫ້ນໍາການເຄື່ອນໄຫວຂອງຈິດໄປສູ່ອາດຕະມັນ (Self) ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ, ແລະຜູກຄວາມຮູ້ສຶກພາຍໃນໃຫ້ໝັ້ນຢູ່ໃນອາດຕະມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ຫ່າງຈາກການພົວພັນ ເຂົາຈຶ່ງດໍາເນີນວິໄນແຫ່ງການພິຈາລະນາພາຍໃນ ບໍ່ພຶ່ງພາພາຍນອກ»។
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches vairāgya (detachment): a renunciant should abandon all clinging and emotional bondage, and concentrate the mind inwardly on the Self alone, making inner contemplation the center of spiritual life.
Śrī Maheśvara is instructing a dvija (an initiated ascetic) on the proper conduct of saṃnyāsa: freedom from worldly ties and steady inward fixation of consciousness on the ātman.