Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
यज्ञश्न परमो धर्मस्तथाहिंसा च देहिषु । अपूर्वभोजनं धर्मो विघसाशित्वमेव च
yajñaśnaḥ paramo dharmas tathāhiṃsā ca dehiṣu | apūrvabhojanaṃ dharmo vighasāśitvam eva ca ||
ພຣະມະຫາເທວະຕັດວ່າ: «ສຳລັບຄົນຄອບຄົວ ທຳອັນສູງສຸດແມ່ນການກິນອາຫານເປັນສ່ວນອັນສັກສິດຂອງຍັດ (ການບູຊາ). ແລະການບໍ່ເຮັດຮ້າຍຕໍ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ (ອະຫິງສາ) ກໍແມ່ນທຳເຊັ່ນກັນ. ອີກທັງ ບໍ່ຄວນກິນກ່ອນທີ່ຈະໄດ້ປ້ອນຜູ້ອື່ນ ແລະຄວນດຳລົງເປັນ vighasāśin—ຜູ້ກິນແຕ່ອາຫານທີ່ເຫຼືອຫຼັງຈາກບໍລິການຄົນໃນເຮືອນແລ້ວ».
श्रीमहेश्वर उवाच
Dharma for a responsible householder is framed as sanctified consumption and compassionate restraint: treat eating as connected to yajña (not selfish pleasure), avoid harming living beings, and prioritize feeding dependents/others before oneself—ideally eating only what remains (vighasa).
Śrī Mahādeva is instructing on norms of righteous conduct, emphasizing everyday ethics—food, non-violence, and household responsibility—as integral to dharma rather than merely ritual observance.