Brahmapūjā-kāraṇa-prśnaḥ and Keśava–Viṣvaksena-stuti
Question on Brahmin veneration; hymn on Kṛṣṇa as cosmic order
नास्याहं न मदीयो<यं पापं कुर्याद् विमानित: । इति दद्याद् भयादेव दृढं मूढाय पण्डित:
bhīṣma uvāca | nāsyāhaṃ na madīyo 'yaṃ pāpaṃ kuryād vimānitaḥ | iti dadyād bhayād eva dṛḍhaṃ mūḍhāya paṇḍitaḥ |
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຄົນຂອງເຂົາ ແລະເຂົາກໍບໍ່ແມ່ນຄົນຂອງຂ້ອຍ; ແຕ່ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ໃຫ້ຫຍັງເລີຍ ເຂົາອາດຮູ້ສຶກຖືກຫມິ່ນ ແລ້ວກໍ່ກະທຳບາບຕໍ່ຂ້ອຍ.» ດັ່ງນັ້ນ ຄົນມີປັນຍາອາດໃຫ້ທານຢ່າງໜັກແນ່—ເພາະຄວາມຢ້ານກົວເທົ່ານັ້ນ—ແກ່ຄົນໂງ່. ນີ້ແມ່ນທານທີ່ເກີດຈາກຄວາມຢ້ານກົວ ບໍ່ແມ່ນຈາກຄວາມດີຫຼືທຳມະ.
भीष्म उवाच
Bhishma distinguishes motives behind giving: a gift offered merely to avert harm from an offended fool is ‘fear-based giving’ (bhaya-mūlaka dāna), ethically inferior to giving rooted in goodwill, duty, or compassion.
In his instruction on conduct and charity, Bhishma explains a scenario where a wise person gives something to a foolish, easily insulted person—not out of affection or obligation, but to prevent the person from retaliating with wrongdoing.