Shloka 11
Dāna-Śreṣṭhatā: On the Superiority of Giving
Maitreya–Vyāsa Exemplum
कीड़ेने कहा--महामते! यह जो बहुत बड़ी बैलगाड़ी आ रही है, इसीकी घर्घराहट सुनकर मुझे भय हो गया है; क्योंकि उसकी यह आवाज बड़ी भयंकर है ।।
kīṭa uvāca—mahāmate! iyaṃ yā mahāśakaṭī samāyāti, tasyā ghoṣaṃ śrutvā me bhayaṃ jātaṃ; bhīṣaṇo hy eṣā ninādaḥ. śrūyate na ca māṃ hanyād iti hāsmād apakrame. śvasatāṃ ca śṛṇomy enaṃ goputrāṇāṃ pratodyatām.
ແມງນ້ອຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ລົດເກວຍງົວໃຫຍ່ກຳລັງມາທາງນີ້. ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງກຶກກ້ອງຂອງມັນ ຂ້າກໍຢ້ານ, ເພາະສຽງນັ້ນນ່າສະພຶງກົວ. ເມື່ອມັນເຂົ້າໃກ້ ຂ້າອົດຄິດບໍ່ໄດ້ວ່າ ‘ຂໍຢ່າໃຫ້ມັນມາທັບຂ້າໃຫ້ຕາຍ’—ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈຶ່ງຮີບຫຼີກອອກຈາກທາງ. ຂ້າໄດ້ຍິນງົວຫາຍໃຈຫອບໆ ພາລະຫນັກຫຼາຍ ແລະຖືກຂັບໂດຍໄມ້ຈິ້ມ; ສຽງຂອງພວກມັນຢູ່ໃກ້ຫຼາຍ ແລະສຽງຄົນທີ່ນັ່ງເທິງລົດກໍລອຍມາເຖິງຫູຂ້າ»
कीट उवाच
Educational Q&A
Even the smallest beings experience fear and seek safety; the passage invites ethical sensitivity toward vulnerable life and highlights how ordinary human activity can unintentionally threaten others, urging mindful, non-harmful conduct.
An insect hears the terrifying rumble of an approaching ox-cart, worries it may be crushed, and quickly moves away while describing the panting oxen being driven by a goad and the voices of the men riding on the cart.