Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
तापसेनास्य पुत्राणामाश्रमेष्वभवच्छतम् । अथ सा<55दाय तानू् सर्वान् पूर्वपुत्रानभाषत
tāpasenāsya putrāṇām āśrameṣv abhavac chatam | atha sā ādāya tān sarvān pūrvaputrān abhāṣata |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ໃນອາສຣົມຂອງນັກຕະປະສີນັ້ນ ນາງໄດ້ມີລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນ. ແລ້ວນາງໄດ້ນຳລູກທັງໝົດນັ້ນ ໄປຫາລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນທີ່ເກີດກ່ອນ ແລະກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ! ເມື່ອແມ່ຢູ່ໃນຮູບຜູ້ຊາຍ ພວກເຈົ້າແມ່ນລູກຮ້ອຍຄົນຂອງແມ່; ແລະບັດນີ້ແມ່ມາໃນຮູບແມ່ຍິງ ພວກນີ້ກໍແມ່ນລູກຮ້ອຍຄົນຂອງແມ່. ພວກເຈົ້າທັງໝົດຈົ່ງຮ່ວມກັນ ແລະເສວຍສຸກຄອງອານາຈັກນີ້ດ້ວຍໃຈເປັນພີ່ນ້ອງ».
भीष्म उवाच
The verse promotes dharmic governance through unity: even when lineage is complex, rightful rule should be maintained by mutual recognition and fraternal cooperation rather than rivalry.
A queen, after bearing a hundred sons in an ascetic’s hermitage, gathers them and speaks to her earlier-born sons, urging both sets of sons to live as brothers and jointly enjoy/administrate the kingdom.