Shloka 43
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्यो मार्गरबुधो5धम: । हन्याज्जन्तून् मांसगृध्नु: स वै नरकभाड्नर:,“जो मांसलोभी मूर्ख एवं अधम मनुष्य यज्ञ-याग आदि वैदिक मार्गोंके नामपर प्राणियोंकी हिंसा करता है, वह नरकगामी होता है
ijyā-yajña-śruti-kṛtair yo mārgaḥ sa budho 'dhamaḥ | hanyāj jantūn māṁsa-gṛdhnuḥ sa vai naraka-bhāg naraḥ ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ຊາຍຜູ້ໂງ່ແລະຕ່ຳຊ້າ ຜູ້ຫິວໂຫຍເນື້ອ ທີ່ຂ້າສັດມີຊີວິດໂດຍອ້າງວ່າເປັນພິທີວິເທດ—ອ້າງການບູຊາ, ການບວງສວງ, ແລະອຳນາດແຫ່ງຄຳພີເປັນ ‘ເສັ້ນທາງ’—ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນຄົນຕ່ຳຊ້າແລະຫຼົງຜິດ. ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນນະລົກ ເພາະໄດ້ນຳການປະພຶດອັນສັກສິດໄປເປັນຜ້າຄຸມໃຫ້ຄວາມຮຸນແຮງແລະຕັນຫາ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Using sacred rites and scriptural language as a justification for killing—especially when motivated by appetite for meat—is condemned as adharma; such hypocrisy and violence lead to grave karmic consequence (naraka).
In Bhishma’s instruction on dharma (Anushasana Parva), he warns against distorted ritualism: a person who claims a ‘Vedic path’ while harming creatures for meat is declared deluded and morally fallen, destined for hell.