Shloka 49
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
उसमें स्फटिक और वज्रसारमणिके खम्भे लगे होते हैं। उसपर सुन्दर ढंगसे बनी हुई वेदी शोभा पाती है तथा वहाँ हंस और सारस पक्षी कलरव करते रहते हैं। ऐसे विशाल विमानपर चढ़ता और स्वच्छन्द घूमता है ।।
ekādaśe tu divase yaḥ prāpte prāśate haviḥ | sadā dvādaśa-māsāṁs tu juhvāno jātavedasam ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໃນວິມານນັ້ນມີເສົາແກ້ວຄຣິສຕັນ ແລະເສົາແກ້ວອັນແຂງດັ່ງວັດຊະຣະ. ເທິງນັ້ນ ເວທີກາທີ່ສ້າງຢ່າງງາມສະຫງ່າງາມສະຫວ່າງໄສ ແລະທີ່ນັ້ນຫົງ ແລະນົກສາຣະສະຮ້ອງກັງວານຢູ່ເລື້ອຍໆ. ຜູ້ນັ້ນຂຶ້ນສູ່ວິມານໃຫຍ່ນັ້ນ ແລະເຄື່ອນໄຫວວຽນໄປມາຢ່າງເສຣີ. ຜູ້ໃດເມື່ອວັນທີ 11 ມາຮອດ ຈຶ່ງກິນຮະວິ (havi) ແລະຕະຫຼອດ 12 ເດືອນ ຖວາຍເຂົ້າໄປໃນໄຟອັກນີ ຈາຕະເວທະສະ (Agni Jātavedas) ຢ່າງສະເໝີ—ຜູ້ຮັກສາວິໄນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງພິທີກຳອັນຕໍ່ເນື່ອງ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes disciplined religious observance: keeping a timed vow (linked with the eleventh day/Ekādaśī) and sustaining offerings into Agni over a full year, presenting steadiness and restraint as a dharmic path to merit.
Bhishma is instructing Yudhiṣṭhira in Anuśāsana Parva on vows and sacrificial disciplines, describing a practitioner who partakes of consecrated oblation at the prescribed time and performs regular fire-offerings to Agni (Jātavedas) for twelve months.