Shloka 26
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
शराग्निपरिमाणं च तत्रासौ वसते सुखम् । वह सूर्यकी किरणमालाओंके समान प्रकाशमान तथा जाम्बूनद नामक सुवर्णके बने हुए श्वेतकान्तिवाले हंसलक्षित दिव्य विमानकर आरूढ़ होता तथा चार
divase yastu ṣaṣṭhe vai muniḥ prāśeta bhojanam | gavāṁ medhasya yajñasya phalaṁ prāpnotyanuttamam ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ນັກບຳເນັດທີ່ກິນອາຫານພຽງເທື່ອດຽວໃນທຸກໆມື້ທີ່ຫົກ ຈະໄດ້ຮັບບຸນກຸສົນອັນສູງສຸດ ເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດ «ໂກເມດ» (ການບູຊາງົວ). ຄຳສອນນີ້ຍົກຍ້ອງການຂົມຂື່ນຢ່າງມີວິໄນ—ການບຳເນັດປະຈຳ ແລະການດຳລົງຊີວິດຢ່າງມີຂອບເຂດ—ເປັນທາງແຫ່ງທຳມະ ທີ່ຜົນທາງຈິດວິນຍານຖືກນັບວ່າເທົ່າກັບພິທີຍັດອັນໃຫຍ່.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Rigorous self-restraint—here, eating only once every sixth day—is presented as a powerful dharmic practice whose spiritual merit can equal or surpass that of major sacrificial rituals, emphasizing inner discipline over external display.
In Bhishma’s instruction on dharma (Anushasana Parva), he enumerates vows and observances and states the reward for a particular ascetic regimen: a sage who follows this strict eating schedule gains the supreme fruit associated with the Gomeda sacrifice.