Shloka 33
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
गौतमने कहा--राजन्! सोमलोकसे भी ऊपर कितने ही सनातन लोक प्रकाशित होते हैं, जो रजोगुण, तमोगुण और शोकसे रहित है। वे महात्मा सूर्यदेवके स्थान हैं। वहाँ जाकर भी मैं तुमसे अपना हाथी वसूल करूँगा ।।
dhṛtarāṣṭra uvāca—svādhyāyaśīlā guruśuśrūṣaṇe ratāḥ tapasvinaḥ suvratāḥ satyasaṃdhāḥ | ācāryāṇām apratikūlabhāṣiṇo nityotthitā gurukarmasvacodyāḥ ||
ທຣິຕະຣາສະຕຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ິສີ! ຜູ້ທີ່ຮັກການສະວາທະຍາຍ (ການສຶກສາດ້ວຍຕົນເອງ), ຍິນດີໃນການຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ, ປະພຶດຕະປະສະຍາ, ຮັກສາວຣະຕະອັນດີ, ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະ; ບໍ່ເວົ້າຂັດກັບອາຈານ; ຂະຫຍັນພາກພຽນເປັນນິດ; ແລະໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຫ້ສັ່ງ ກໍເຂົ້າຮ່ວມໃນກິດຂອງຄູ—ມະຫາຕະມະຜູ້ໃຈບໍລິສຸດ ມີວິໄນ ແລະຮູ້ເວດາ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງສົມຄວນຕໍ່ໂລກຂອງພຣະອາທິດ».
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse elevates a dharmic ideal: spiritual attainment is grounded in disciplined learning (svādhyāya), humble service to one’s teacher (guru-śuśrūṣā), austerity, truthful commitment, and respectful speech. Merit is portrayed as inseparable from ethical conduct and reverence for the sources of knowledge.
Dhṛtarāṣṭra describes the qualities of people who are worthy of a high celestial destination—specifically a solar realm—emphasizing their conduct toward teachers and their steadfastness in vows and truth.