Shloka 101
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
इति श्रीमहा भारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि राजन्यचाण्डालसंवादो नामैकोत्तरशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi rājanya-cāṇḍāla-saṃvādo nāma ekottaraśatatamo 'dhyāyaḥ |
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີມະຫາພາຣະຕະ» ພາຍໃນ ອະນຸສາສະນະປະຣະວະ ແລະໃນພາກວ່າດ້ວຍ ທຳມະແຫ່ງການໃຫ້ທານ ບົດທີ 101 ຊື່ວ່າ «ການສົນທະນາລະຫວ່າງ ກະສັດຕຣິຍ (ຣາຊັນຍະ) ແລະ ຈັນດາລະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ຂໍ້ປິດທ້າຍນີ້ເປັນໝາຍວ່າ ຕອນສອນທີ່ວາງກອບໃຫ້ຄິດໄຕ່ຕອງເລື່ອງຄວາມປະພຶດ ແລະຄວາມເອື້ອເຟື້ອ ຜ່ານການໂຕ້ຕອບອັນແຫຼມຄົມທັງດ້ານສັງຄົມແລະສິນທຳ ໄດ້ຈົບລົງແລ້ວ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it signals that the instructional dialogue on dāna-dharma (the ethics of giving) between a Kṣatriya and a Cāṇḍāla has concluded, framing the preceding discussion as authoritative guidance within Bhīṣma’s teachings.
Bhīṣma’s discourse reaches the end of a chapter. The text formally closes Adhyāya 101 of the dāna-dharma section, identifying the completed unit as the “Rājanya–Cāṇḍāla dialogue.”