Shloka 105
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
दीर्घबाहुर्महाबाहुर्व्यूडोरु: कनकाज्भद: । कुण्डजश्ित्रकश्चैव द:ःशला च शताधिका
dīrghabāhur mahābāhur vyūḍhoruḥ kanakāṅgadaḥ | kuṇḍajaś citrakaś caiva duḥśalā ca śatādhikā ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນບັນດາລູກໆນັ້ນ ມີ ດີຣຄະບາຫຸ ແລະ ມະຫາບາຫຸ, ວະຍູດໂອຣຸ ແລະ ກະນະກາງກະດ; ຍັງມີ ກຸນດະຈະ ແລະ ຈິຕຣະກະ; ແລະ ດຸຫະຊະລາ—ພ້ອມກັບອື່ນໆອີກເກີນຫນຶ່ງຮ້ອຍຄົນ. ການເລົ່ານີ້ເນັ້ນໃຫ້ເຫັນຄວາມໃຫຍ່ໂຕຂອງວົງສາກຸຣຸ ແລະຊີ້ນໍາລ່ວງໜ້າວ່າ ການຂະຫຍາຍອໍານາດແລະຍາດພີ່ນ້ອງໂດຍບໍ່ມີການຍັບຍັ້ງແລະທໍາອັນຖືກຕ້ອງ ຈະກາຍເປັນແຫຼ່ງເກີດຂອງການແຂ່ງຂັນແລະອະທັມ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the vastness of a royal lineage; ethically, it suggests that mere numbers, strength, and prestige do not ensure dharma—only disciplined conduct and wise governance prevent kinship and power from turning into conflict.
Vaiśampāyana continues a genealogical enumeration, listing several named offspring (including Duḥśalā) and indicating that the total exceeded a hundred, emphasizing the scale of the family and setting context for later dynastic tensions.