Shloka 213
Jaratkāru’s Marital Compact and Departure (जरत्कारु–जरत्कारुणी संवादः)
मन्त्रैंगदिर्विषहरै रक्ष्यमाणं प्रयत्नत: । तेजस्वी काश्यप दिव्य ज्ञानसे सम्पन्न थे। उस समय उन्होंने जान लिया कि पाण्डववंशी राजा परीक्षितकी आयु अब समाप्त हो गयी है, अतः वे मुनिश्रेष्ठ तक्षकसे अपनी रुचिके अनुसार धन लेकर वहाँसे लौट गये। महात्मा काश्यपके समय रहते लौट जानेपर तक्षक तुरंत हस्तिनापुर नगरमें जा पहुँचा। वहाँ जानेपर उसने सुना, राजा परीक्षित्की मन्त्रों तथा विष उतारनेवाली ओषधियोंद्वारा प्रयत्नपूर्वक रक्षा की जा रही है
mantraiś ca gadir viṣaharaiḥ rakṣyamāṇaṃ prayatnataḥ |
ຕັກສະກະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ຖືກປົກປ້ອງຢ່າງສຸດຄວາມພະຍາຍາມ—ດ້ວຍມັນຕຣາປ້ອງກັນ ແລະ ດ້ວຍຢາທີ່ລ້າງພິດ»។ ໃນບົດບາດຂອງເລື່ອງ ນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມລະວັງຂອງມະນຸດ ແລະ ມາດຕະການຕ້ານພິດທັງທາງການແພດ-ພິທີກຳ ຖືກລະດົມຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງຄືບຄານ ແມ່ນແຕ່ຊະຕາກຳ ແລະ ກຳເກົ່າ ຍັງຄົງຜັກດັນໄປສູ່ຜົນສຸດທ້າຍຂອງມັນ.
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the tension between diligent human effort (mantras, antidotes, guarding the king) and the momentum of destined consequences set in motion by prior deeds and curses; ethical action includes taking prudent protective measures even when outcomes may be constrained by fate.
Takṣaka learns that King Parīkṣit is being carefully protected through mantras and poison-neutralizing remedies. In the surrounding episode, Kāśyapa—capable of countering the poison—turns back after taking wealth, and Takṣaka proceeds toward Hastināpura to carry out the fatal bite.