Shloka 33
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
सथूमा न््यपतत् सार्चिर्दिवोल्का नभसभ्ष्युता । तथा वसूनां रुद्राणामादित्यानां च सर्वश:
kāśyapa uvāca | sadhūmā nyapatat sārcir divolkā nabhasā cyutā | tathā vasūnāṁ rudrāṇām ādityānāṁ ca sarvaśaḥ |
ກາສະຍະປະກ່າວວ່າ: ຈາກຟ້າມີອຸລະກາ (ດາວຕົກ) ຕົກລົງມາ ມີຄວັນແລະໄຟລຸກໂຊດຫໍ້ຫຸ້ມ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນຫມູ່ວະສຸ, ຣຸດຣະ, ແລະ ອາທິຕະ—ແທ້ຈິງແລ້ວທົ່ວທຸກແຫ່ງ—ກໍເກີດລາງຮ້າຍແລະຄວາມປັ່ນປ່ວນ. ໃນເນື້ອເລື່ອງ ສັນຍານອັນອັບມົງຄົນເຫຼົ່ານີ້ຊີ້ເຖິງການແຕກຮ້າວຂອງລະບຽບແຫ່ງຈັກກະວານ: ເມື່ອໂລກເທວະດາເອງຍັງຖືກສັ່ນສະເທືອນ ມັນຍ້ອນບອກການປະທະອັນໜັກ ແລະຜົນທາງຈິດທໍາຂອງອະທັມມະ, ເຕືອນວ່າຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບໃນການປະພຶດ ຈະສະທ້ອນອອກມາເປັນຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບໃນທໍາມະຊາດ.
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata’s moral logic that disturbances in dharma are reflected as disturbances in the cosmos: ominous signs (meteors, fiery phenomena) function as warnings that grave ethical imbalance and impending conflict are at hand.
Kāśyapa reports a striking omen: a smoke-and-flame meteor falls from the sky, and widespread disturbances appear among major classes of gods (Vasus, Rudras, Ādityas), indicating an extraordinary, foreboding upheaval.