Shloka 8
तस्या: शरेण तीक्ष्णेन पृथुधारेण पाण्डव: । शिरक्षिच्छेद गच्छन्त्यास्तामपश्यच्छचीपति:
tasyāḥ śareṇa tīkṣṇena pṛthudhāreṇa pāṇḍavaḥ | śiraś ciccheda gacchantyās tām apaśyac chacīpatiḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍລູກທະນູອັນແຫຼມຄົມ ມີຄົມກວ້າງແລະຄົມກ້າ ພານດະວະໄດ້ຕັດຫົວຂອງນາຄີຜູ້ກຳລັງຫຼົບໜີນັ້ນ. ອິນທຣະ—ພະອົງເຈົ້າແຫ່ງ ສະຈີ—ໄດ້ເຫັນສະພາບຂອງນາງດ້ວຍຕາຂອງພະອົງເອງ. ເຫດການນີ້ຊູ້ງໃຫ້ເຫັນການໃຊ້ກຳລັງຢ່າງວ່ອງໄວແລະຕັດສິນໃຈເພື່ອຫຸ້ມຫ້າມອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງຈະມາຮອດ ແລະຍັງເປັນລາງບອກວ່າ ທິບພະອຳນາດກຳລັງຈັບຕາເບິ່ງການກະທຳຂອງມະນຸດ ແລະຜົນຕາມມາຂອງມັນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights decisive action in the face of immediate threat and the idea that deeds occur under a moral universe where even gods may witness and respond—implying accountability and consequences (karma) for violent acts, even when performed as protection.
A serpent-woman is fleeing; Arjuna (the Pāṇḍava) shoots a sharp, broad-bladed arrow and severs her head. Indra (Śacī’s husband) sees this event directly.