Shloka 19
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
भक्ष्यैरभोज्यैश्न पेयैश्व रसवद्धिर्महा धनै: । माल्यैश्न विविधैर्गन्धैर्युक्त वाष्णेयपार्थयो:
bhakṣyair abhojyaiś ca peyaiś ca rasavaddhir mahādhanaiḥ | mālyaiś ca vividhair gandhair yuktaṃ vāsṇeyapārthayoḥ ||
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນອັນຕະປຸຣະຂອງ ວາສຸເທວະ ກຣິສນະ ແລະ ປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ນັ້ນ ມີອາຫານຫວານຄາວຫຼາຍຊະນິດ ອາຫານທີ່ປຸງແຕ່ງດີ ເຄື່ອງດື່ມມີລົດຊາດອັນລ້ຳຄ່າ ຊັບສົມບັດອັນໃຫຍ່ ພ້ອມພວງມາລາຫຼາຍສີ ແລະ ຂອງຫອມນານາ. ເມື່ອເຖິງສວນພັກຜ່ອນອັນຮື່ນຮົມທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ ນາງໆໃນວັງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນສາລາຫຼິ້ນທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີງາມ ແລະ ແຕ່ລະນາງຕາມໃຈມັກ ໄດ້ເລີ່ມຫຼິ້ນນ້ຳ—ເປັນພາບແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງລາຊະສຳພັນ ແລະ ຄວາມສຸກອັນປະນີດ ຍິ່ງກວ່າພາບແຫ່ງການຮົບພົນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ordered prosperity of a righteous royal household: abundance is paired with refinement (garlands, perfumes, tasteful recreation). Ethically, it frames enjoyment as culturally regulated and harmonious, not indulgence that disrupts duty.
After reaching a pleasure-ground by the Yamunā, the women of Kṛṣṇa and Arjuna’s household enter the play-pavilions with supplies—foods, rich drinks, garlands, and perfumes—and begin water-sport according to their preferences.