देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
अपरस्मिन् वनोद्देशे वीरोी शल्यवृकोदरौ
aparasmin vanoddeśe vīrau śalya-vṛkodarau | anyonyaṃ lalakārāte dvau mattāv iva gajarājau yuddham ācaratām | ubhau vidyā-bala-yuddha-kalā-sampannau ||
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: ໃນປ່າອີກຟາກໜຶ່ງ ຊາລະຍະ ແລະ ວຶກໂກດະຣະ (ພີມ) ວິລະຊົນຜູ້ແຂງກ້າທັງສອງ ໄດ້ເຮັດບ່ອນນັ້ນໃຫ້ເປັນສະໜາມຮົບ. ພວກເຂົາທ້າທາຍກັນ ແລະປະລະກັນດັ່ງຊ້າງເຈົ້າສອງໂຕທີ່ເມົາຄວາມກ້າ. ແຕ່ລະຄົນລ້ວນຊໍານານໃນວິຊາການຮົບ ກໍາລັງກາຍ ແລະສິລະປະແຫ່ງສົງຄາມ.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the kṣatriya ideal of disciplined prowess: true strength is not mere aggression but trained capability—vidyā (skill), bala (power), and yuddha-kalā (tactical art). Even in fierce rivalry, excellence is measured by mastery and courage rather than cruelty.
Vaiśampāyana describes Śalya and Bhīma (Vṛkodara) fighting in another part of the forest. They challenge each other and battle intensely, compared to two rutting elephant-kings, emphasizing their equal might and refined warcraft.