Shloka 14
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
तुल्येष्वस्त्रप्रयोगेषु लाघवे सौष्ठवेषु च । सर्वेषामेव शिष्याणां बभूवाभ्यधिको<र्जुन:,पाण्डुनन्दन अर्जुन (सदा अभ्यासमें लगे रहनेसे) धनुर्वेदकी जिज्ञासा, शिक्षा, बाहुबल और उद्योगकी दृष्टिसे उन सभी शिष्योंमें श्रेष्ठ एवं आचार्य द्रोणकी समानता करनेयोग्य हो गये। उनका अस्त्र-विद्यामें बड़ा अनुराग था, इसलिये वे तुल्य अस्त्रोंके प्रयोग, फुर्ती और सफाईमें भी सबसे बढ़-चढ़कर निकले
tulyeṣv astraprayogeṣu lāghave sauṣṭhaveṣu ca | sarveṣām eva śiṣyāṇāṁ babhūvābhyadhiko 'rjunaḥ pāṇḍunandanaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນການນຳອາວຸດໃຊ້—ເມື່ອການຝຶກຝົນທຽບເທົ່າກັນ—ທັງຄວາມວ່ອງໄວ ແລະຄວາມປະນີດ ອາຣຊຸນ ບຸດຂອງພານດຸ ໄດ້ພິສູດວ່າເຫນືອກວ່າສິດທັງປວງ. ດ້ວຍການຝຶກຝົນບໍ່ຂາດ ແລະຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າຈະຮຽນຮູ້ວິຊາອາວຸດ ລາວຈຶ່ງຍົກຕົນເຫນືອເພື່ອນຮ່ວມຮຽນ ຈົນຄວນແກ່ການທ້າທາຍແມ່ນກະທັ້ງອາຈານຂອງຕົນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True excellence arises from sustained practice, focused curiosity for learning, and refined execution; superiority in skill is portrayed as merit-based rather than merely inherited.
Vaiśampāyana reports that during weapons training, Arjuna outperformed all other disciples in equal trials—especially in agility and finesse—establishing himself as the foremost student.