Shloka 62
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
संस्मरन् संगमं चैव वचन चैव तस्य तत् | ततो द्रुपदमागम्य सखिपूर्वमहं प्रभो,उस समय मुझे द्रुपदकी मैत्री और उनकी कही हुई पूर्वोक्त बातोंका बारंबार स्मरण हो आता था। तदनन्तर अपने पहलेके सखा द्रुपदके पास पहुँचकर मैंने कहा--“नरश्रेष्ठ! मुझ अपने मित्रको पहचानो तो सही।' प्रभो! मैं ट्रपदके पास पहुँचनेपर उनसे मित्रकी ही भाँति मिला
saṃsmaran saṅgamaṃ caiva vacanaṃ caiva tasya tat | tato drupadam āgamya sakhipūrvam ahaṃ prabho |
ຂ້ອຍລະນຶກຊ້ຳໆ ທັງການພົບກັນໃນອະດີດ ແລະຖ້ອຍຄຳທີ່ລາວເຄີຍເວົ້າໃນຄັ້ງນັ້ນ. ແລ້ວຂ້ອຍໄປຫາ ດຣຸປະດະ (Drupada) ມິດເກົ່າຂອງຂ້ອຍ; ເມື່ອໄປຮອດ ຂ້ອຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຊາຍ, ຈົ່ງຈື່ຈຳຂ້ອຍ—ມິດຂອງທ່ານ—ເຖີດ.” ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຖິງດຣຸປະດະ ຂ້ອຍເຂົ້າໄປພົບລາວດ້ວຍທ່າທີຂອງມິດ ເພື່ອຂໍໃຫ້ສາຍສຳພັນເກົ່າຟື້ນຄືນ.
वैशम्पायन उवाच