Shloka 96
Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
यशसा तेजसा चैव वृत्तेन च समन्वित: । “यह श्रेष्ठ पुरुष धर्मात्माओंमें अग्रगण्य होगा और इस पृथ्वीपर पराक्रमी एवं सत्यवादी राजा होगा। पाण्डुका यह प्रथम पुत्र 'युधिष्ठिर' नामसे विख्यात हो तीनों लोकोंमें प्रसिद्धि एवं ख्याति प्राप्त करेगा; यह यशस्वी
yaśasā tejasā caiva vṛttena ca samanvitaḥ |
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ນັ້ນຈະພ້ອມດ້ວຍຊື່ສຽງ ແລະລັດສະໝີ ພ້ອມທັງຄວາມປະພຶດທີ່ຊອບທຳ; ຈະເປັນຜູ້ເດັ່ນທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືທຳມະ. ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ຈະເປັນກະສັດກ້າຫານ ແລະເວົ້າຄວາມຈິງ. ເປັນບຸດຄົນທຳອິດຂອງປານດຸ ມີນາມວ່າ ຢຸດທິສະຖິຣ ຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງກວ້າງໄກໃນສາມໂລກ—ໂດດເດັ່ນດ້ວຍກຽດສັກສີ ລັດສະໝີ ແລະຄຸນທຳອັນໝັ້ນຄົງ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents the ideal of righteous kingship: true sovereignty is grounded in dharma and truthfulness, supported by personal radiance (tejas) and exemplary conduct (vṛtta). Fame is portrayed as the natural outcome of virtue rather than its goal.
The narrator Vaiśampāyana describes (as a prediction/commendation) the qualities and future renown of Pāṇḍu’s first son, Yudhiṣṭhira—foretelling him as a powerful, truth-speaking ruler celebrated across the three worlds for his moral character.